Komunikacja
Sposób używania języka, gestów, mimiki i innych form komunikacji.
ADOS-2 jest standaryzowanym protokołem obserwacji wykorzystywanym w diagnozie spektrum autyzmu. Badanie pozwala specjaliście obserwować sposób komunikowania się, nawiązywania i podtrzymywania kontaktu społecznego oraz określone wzorce zachowania w odpowiednio zaplanowanych sytuacjach diagnostycznych.
W Centrum Diagnozy i Wspomagania Rozwoju w Gdańsku badanie ADOS-2 przeprowadzamy jako element procesu diagnostycznego lub – w zależności od celu zgłoszenia – jako odrębne badanie specjalistyczne. Wynik ADOS-2 powinien być zawsze interpretowany w kontekście rozwoju i codziennego funkcjonowania osoby badanej.
ADOS-2 jest standaryzowanym narzędziem obserwacyjnym stosowanym w diagnostyce spektrum autyzmu.
Badanie ma formę serii zadań, rozmów i sytuacji społecznych dobranych do wieku oraz poziomu rozwoju komunikacji osoby badanej.
Diagnosta nie ocenia pojedynczej odpowiedzi czy wykonania zadania. Obserwuje przede wszystkim jakość komunikacji, wzajemności społecznej, sposób inicjowania i podtrzymywania interakcji oraz inne zachowania istotne diagnostycznie.
Sposób używania języka, gestów, mimiki i innych form komunikacji.
Sposób inicjowania kontaktu, reagowania na drugą osobę i podtrzymywania wymiany społecznej.
Sposób podejmowania aktywności, zabawy symbolicznej i reagowania na proponowane sytuacje.
Zachowania powtarzalne, zainteresowania oraz reakcje, które mogą mieć znaczenie diagnostyczne.
Wynik ADOS-2 nie powinien być traktowany jako jedyna podstawa rozpoznania spektrum autyzmu.
Rzetelna diagnoza uwzględnia również historię rozwoju, wywiad z rodzicami, codzienne funkcjonowanie dziecka, obserwację kliniczną oraz – gdy jest to potrzebne – wyniki innych badań psychologicznych.
Przed rozpoczęciem badania diagnosta dobiera moduł odpowiedni do wieku oraz poziomu rozwoju mowy i komunikacji osoby badanej.
Diagnosta proponuje rozmowy, zadania, zabawę lub inne aktywności dobrane do modułu.
Obserwowane są komunikacja, interakcje społeczne, gesty, mimika, zabawa i określone wzorce zachowania.
Po badaniu diagnosta koduje zachowania zgodnie ze standardem ADOS-2 i interpretuje wynik w szerszym kontekście.
Dla małych dzieci w wieku od 12 do 30 miesięcy, które nie posługują się jeszcze konsekwentnie mową frazową. Diagnosta sprawdza również pozostałe warunki zastosowania modułu.
Dla dzieci od 31. miesiąca życia, które nie posługują się konsekwentnie mową frazową.
Dla osób, które używają mowy frazowej, ale nie mówią jeszcze płynnie.
Dla dzieci i młodszej młodzieży posługujących się płynną mową.
Dla starszej młodzieży i osób dorosłych posługujących się płynną mową.
Rodzic nie musi samodzielnie wiedzieć, który moduł będzie odpowiedni. Dobór modułu należy do diagnosty.
Do badania nie trzeba dziecka specjalnie przygotowywać ani ćwiczyć konkretnych zadań.
Najważniejsze, aby mogło zachowywać się możliwie naturalnie.
Nie należy trenować odpowiedzi ani uczyć dziecka, jak powinno zachowywać się podczas badania.
Nie. Wynik jest jednym z elementów oceny. Wnioski diagnostyczne wymagają uwzględnienia wywiadu, historii rozwoju, obserwacji i codziennego funkcjonowania dziecka.
Nie jest to egzamin. Nie ma odpowiedzi, których dziecko powinno się nauczyć. Celem jest poznanie jego sposobu komunikowania się i uczestniczenia w interakcjach.
Nie trzeba ćwiczyć zadań ani odpowiedzi. Można spokojnie powiedzieć dziecku, że spotka osobę, z którą będzie rozmawiać lub podejmować różne aktywności.
Diagnosta bierze pod uwagę wiek i poziom rozwoju mowy oraz komunikacji. Rodzic nie musi sam wybierać modułu.
Tak, zależnie od celu zgłoszenia może być odrębnym badaniem specjalistycznym. Sam wynik nie zastępuje pełnego procesu diagnostycznego.
Zależy to od zastosowanego modułu i potrzeb diagnostycznych. Zasady obecności rodzica oraz jego rola podczas spotkania są ustalane z diagnostą.
Jesteśmy tu, by pomagać...
Centrum Diagnozy i Wspomagania Rozwoju
Centrum Diagnozy i Wspomagania Rozwoju w Gdańsku
Cdiwr.pl